Pomagam ludziom odkryć nieuświadomiony potencjał Duszy i żyć na pełnej... Intuicji!
Seya
Hipnoterapeutka & Psychotraumatolog
Spojrzenie Wielowymiarowe
Dopasowane Rozwiązania
Nazywam się Sylwia Seya Wiśniowska
Jeśli pozwolisz, zabiorę Cię w Przestrzeń Twojego Wewnętrznego Eteru. Czyli Bazy Danych Informacji, związanych ze wszystkim tym, co tworzy Ciebie i Cały Twój Świat. Poznamy związki, blokady i programy Manifestacji Twojego Życia, aby aktywować Twój nieograniczony potencjał Miłości i Kreacji. Aktywujemy programy, które służą Twojej wymarzonej ścieżce. Nauczymy się czytać intuicyjnie naszego Matrixa, rozbroimy go i znajdziemy narzędzia do indywidualnej Manifestacji Spełnienia. Moja Intuicja była silna od dziecka i dlatego Ciebie także chcę tego nauczyć. Niektórzy nazywają Mnie Medium, ale Ja uważam, że to nie jest dar dla wybranych, ale umiejętność, którą każdy z nas może posiąść. Zapraszam Cię do Wspólnej Zabawy.
Kursy Online
Poznaj moje transformujące szkolenia online, które możesz przerabiać samodzielnie, kiedy chcesz i gdzie chcesz.
Zostaw swojego maila i otrzymuj najnowsze informacje o szkoleniach i webinarach prosto na swoją skrzynkę
klientów
lat
Podejmij współpracę
Kliknij w przycisk poniżej i wybierz pasujący termin. Wszystkie dostępne terminy znajdziesz w kalendarzu. Jeśli jakiś termin się nie wyświetla, oznacza to, że jest już zajęty.
Na konsultacji opowiesz mi o swoich wyzwaniach i dotychczasowych doświadczenia, dzięki czemu mogę stworzyć rozwiązanie szyte na Twoją miarę – najlepszą dla Ciebie drogę.
Dogrywamy szczegóły logistyczne, dokonujesz płatności za wybraną przez siebie opcję i umawiamy się na naszą pierwszą sesję, gdzie od razu przechodzimy do pracy.
Klienci mówią o mnie
Poczytaj artykuły
Ta jedna „zbyt wrażliwa” osoba…
Być może ta, która przeszła przez piekło.
Być może widzisz, że jest za czuła.
Zbyt emocjonalna.
Zbyt ciepła.
Zbyt delikatna.
Być może to właśnie ona wyszła z domu, w którym po prostu była przemoc. Z domu, w którym krzyk był codziennością.
W którym granice można było przekraczać, bo „tak się wychowuje”.
W którym poniżanie nazywano żartem.
Milczenie - spokojem.
Kontrolę - troską.
A agresję - silnym charakterem.
I być może ona pewnego dnia powiedziała:
„U mnie już tak nie będzie.”
Bo czułość i spokój nie jest słabością. Czułość może być odpowiedzią na przemoc, której było ZA DUŻO. Może być świadomym wyborem człowieka, który wie, jak bardzo boli brak bezpieczeństwa.
Dziwne jest to, że nauczyliśmy się patrzeć na Świat odwrotnie. Głośnego człowieka, który wchodzi innym na głowę, nazywamy „charyzmatycznym”.
Człowieka, który nie liczy się z granicami, nazywamy „silnym”.
Tego, który zawsze musi postawić na swoim - „pewnym siebie”.
A człowieka, który mówi spokojnie?
Który słucha?
Który nie poniża?
Który potrafi powiedzieć „przepraszam”?
Który wybiera dobro zamiast dominacji?
Czasem nazywamy „słabym”.
Może czas przestać.
Może czas przestać przekazywać dalej to, co od pokoleń było nazywane „normalnością”, jeśli ta normalność oznaczała krzyk, przemoc, zawstydzanie, kontrolę, pogardę czy przekraczanie granic.
Nie każda tradycja jest warta kontynuowania. Niektóre tradycje powinny skończyć się na NAS.
Nie musisz być taki, jak cię wychowano.
Możesz być taki, jakiego człowieka sam chciałbyś spotkać.
Możesz wybrać rozmowę zamiast krzyku.
Granice zamiast kontroli.
Czułość zamiast chłodu.
Szacunek zamiast poniżania.
Bezpieczeństwo zamiast strachu.
Przede wszystkim:
Miłość to nie słabość.
Czułość to nie słabość.
Dobro to nie słabość.
To agresja i chaos mówią o zagubieniu i braku prawdziwej, wewnętrznej siły.
Seya
#ustawieniasystemowe #konstelacjerodzinne
♥️🪽
Miałam wczoraj piękną sesję 🤍🙏🏼🕊️
Wraz z podopieczną wracałyśmy do miejsc odrzucenia.
Tak spotkałyśmy dziewczynkę, nastolatkę, zranioną, matkę.
Padło pytanie: jak wybrać Siebie?
Wybierasz Siebie, kiedy słyszysz swój wewnętrzny głos i nie zagłuszasz go tylko dlatego, że komuś może się nie spodobać.
Kiedy przestajesz zostawać tam, gdzie musisz udowadniać, że zasługujesz na miłość.
Kiedy nie zdradzasz własnych granic, żeby ktoś Cię nie opuścił.
Kiedy potrafisz powiedzieć:
„To mnie boli.”
„Tego nie chcę.”
„Na to się nie zgadzam.”
„Potrzebuję czegoś innego.”
I kiedy w końcu rozumiesz, że wybór Siebie nie polega na tym, żeby wybrać siebie zamiast innych lecz na tym, żeby nie wybierać innych kosztem Siebie.
Bo może właśnie tym jest dorosłość:
Nie czekać już, aż ktoś przyjdzie i nas wybierze. Tylko pewnego dnia spojrzeć sobie w oczy i powiedzieć:
„JA CIĘ WYBIERAM, Ja Cię wybieram, ja Cię wybieram.”
Seyka
Małe dzieci chcą Twojego czasu, nie zabawek.
Starsi ludzie chcą Twojego czasu, nie drogich prezentów.
Rodzice chcą Twojego czasu, nie kolejnych sprzętów.
Partner/ka chce Twojego czasu, nie luksusów.
Przerobiłam tysiące sesji i wiem jedno:
Nawet pod zdaniem
„Ja chcę drogich wakacji”
często wcale nie kryje się materializm.
Pod spodem może być:
„Chcę, żebyśmy wreszcie byli razem.”
„Chcę odpocząć.”
„Chcę mieć Cię dla siebie.”
„Chcę wspomnień, a nie kolejnego tygodnia, który przeleci nam przez palce.”
Chcemy czasu.
Obecności.
Czasem po prostu spokoju.
To są wartości.
Kiedy miałam 5 lat, chciałam czasu z pełną rodziną, która pracowała od rana do wieczora.
Kiedy miałam 14 lat, organizowałam szkolne wypady, czasem wagary, sztuki teatralne. Nie chodziło o to, dokąd jedziemy.
Kiedy miałam 19 - nosiło mnie. Chciałam zobaczyć świat, poznawać ludzi, słuchać ich historii. Chciałam być obecna w świecie.
Kiedy miałam 27 lat - wróciłam do Polski. Zabrakło czasu z dziadkiem.
Kiedy miałam 33 lata - obserwowałam jak najbliżsi zatapiają się w pracy. Ostatecznie sama się zatopiłam.
Dziś, ze złamanym sercem, patrzę na tych, którzy są w niej zatopieni po uszy. Tak samo.
Nic się właściwie nie zmieniło. Poza jednym. Zatrzymałam się. Zaczęłam obserwować siebie. To, co widzę, to złamane serce. Złamane serce jest tym otwartym.
Nie dlatego, że ludzie chcą pieniędzy.
Nie dlatego, że chcą luksusów.
Nie dlatego, że chcą drogich wakacji.
Tylko dlatego, że tak często próbujemy kupić to, czego pieniądze nie są w stanie zastąpić.
Czas.
Obecność.
Spokój.
Bliskość.
Złamane serce widzę też u tych, którzy utknęli w pętli czasu.
Praca.
Więcej pracy.
Jeszcze jeden projekt.
Jeszcze jeden cel.
Jeszcze trochę, a potem odpocznę.
Tylko że życie nie czeka.
A czasem można dać swój czas tym, którzy już nie pędzą.
Tym, którzy jeszcze widzą.
Jeszcze słuchają.
Jeszcze chcą być.
Cieszę się, że mam takich ludzi. Jest ich garstka.
Ale są.
I gdybym mogła dziś powiedzieć Światu jedną rzecz, powiedziałabym:
Nie wymieniaj swojego czasu na „iluzję komfortu”
Bo kiedyś może się okazać, że kupiłeś wszystko, a obok był ktoś, kto przez całe życie chciał tylko Ciebie.
Seya 💙🪽